Henry Trynes trakteert op jenever in café Thielen

In de 2e Krankzinnigenwet van 1884 wordt o.a. de eis gesteld dat er in elke provincie goede opvang moet komen voor mensen met een psychiatrische aandoening. Het nieuw te bouwen krankzinnigengesticht  voor Limburg komt in Roermond. Iedereen heeft zich er al bij neergelegd. Behalve Henry Trynes, de Venrayse steenfabrikant en Gedeputeerde. Hij praat, luistert, lobbyt en hij weet: Roermond heeft wel de plannen, maar niet de grond. Trynes slaagt erin om een afvaardiging van de Broeders en Zusters van Liefde naar Venray te halen. En zijn bezoek is onder de indruk! Niet van de locaties die Trynes en Esser voor ogen hebben, maar van een 25 ha. groot landbouwgebied aan de rand van het dorp. Eén probleem: de grond bestaat uit meer dan 30 percelen, eigendom van een groot aantal particulieren en instanties. Trynes speelt blufpoker. Hij nodigt alle eigenaren uit in café Thielen en overrompelt zijn gehoor met een gloedvol betoog. Een van de aanwezigen zou later zeggen: "We keken allemaal op tegen meneer Trynes. Hij was geleerd, kon goed praten en zat in de Provinciale Staten in Maastricht. Om 10 uur stonden er nogal wat lege jeneverflessen op tafel en hadden we allemaal 'ja' gezegd."
27 mei 1907 is de officiële opening van 'Het Sint Servatiusgesticht', met één opvallende afwezige: Mgr. Drehmans, bisschop van ................  inderdaad, Roermond.
In de decennia die volgen blijkt de combinatie Sint Servatius, Sint Anna en Venray een gelukkige. Als het instituut vanaf de jaren twintig steeds meer leken aanstelt, neemt de werkgelegenheid voor Venray en omgeving fors toe. Bovendien geeft het instituut de Venrayse middenstand een enorme impuls. Het peeldorp Venray dijt langzaam maar zeker uit van 5.000 naar 40.000 inwoners en instituut en dorp groeien letterlijk en figuurlijk naar elkaar toe.